Hochter Bampd - Herbricht

Het natuurgebied Hochter Bampd-Herbricht ligt net ten noorden van Maastricht, aan de Belgische kant van het Maasdal, in de gemeente Lanaken. Hier wisselen grindbanken, bloemrijke graslanden, doornstruwelen en ooibossen elkaar af. Vrijwel elk jaar overstroomt een groot deel van het gebied in de winter, waardoor telkens een nieuw laagje klei, grind of zand wordt afgezet.

Oudste rivierbossen

Een groot deel van het gebied bestaat uit ooibossen, bossen die groeien in overstromingsgebieden van rivieren. Er zijn twee soorten: zachthoutooibossen, ook wel wilgenvloedbossen genoemd, met zachte houtsoorten zoals wilg, zwarte populier en zwarte els; en hardhoutooibossen met soorten zoals zomereik, gewone es en iep. Zachthoutooibossen liggen lager langs de rivier en worden vaker overstroomd dan hardhoutooibossen. Door klimmende planten zoals bosrank, hop en bitterzoet krijgen deze bossen soms een oerwoudachtig uiterlijk.

In Hochter Bampd-Herbricht komen beide soorten ooibossen afwisselend voor. De soortenrijkdom neemt er steeds toe, met bijzondere planten zoals gevlekte aronskelk, maarts viooltje, boskortsteel en haagwinde in de kruidlaag. Het ooibos achter de Wissenplas is het oudste en grootste langs de Grensmaas. Na een storm in 1996 ontstonden er open plekken tussen de wilgen, waar zomereiken en essen zich vestigden. Twee visetende kolonievogels, de blauwe reiger en de aalscholver, hebben zich hier gevestigd en hun kolonies groeien nog steeds.

Mozaïeklandschap

Sinds 1992 leeft er in het gebied een kudde Konikpaarden, afstammelingen van het Europese wilde paard, de Tarpan. In 1993 kregen ze gezelschap van Galloways, een klein, robuust runderras uit Schotland. Omdat paarden en runderen verschillende voedselvoorkeuren hebben, blijft het landschap dynamisch open, wat leefgebied biedt voor vogels, insecten en kleine zoogdieren.

De graslanden zijn zeer soortenrijk en vertonen op korte afstand veel variatie. Op de droge zandruggen groeit stroomdalflora met kensoorten zoals wilde marjolein, veldsalie, harige ratelaar en wondklaver. Af en toe vind je er zelfs ruige anjer. Ook de ijsvogel is hier regelmatig te zien.

Honden zijn in het gebied niet toegestaan, behalve op het jaagpad of verharde wegen, en dan kort aangelijnd. Dit beschermt niet alleen de wilde dieren, maar zorgt ook voor je eigen veiligheid. Paarden en runderen kunnen door loslopende honden worden opgeschrikt en daardoor onvoorspelbaar reageren.